اوّل [ وضعيت شك كننده در فضل امير المؤمنين ( ع ) ] « شيخ صدوق » روايت كرده از ابن عبّاس از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه آن حضرت فرمود : شك‌ّكنندهء در فضل علىّ بن ابى طالب عليه السّلام برانگيخته شود روز قيامت از قبر خود و در گردن او طوقى باشد از آتش كه در آن سيصد شعبه باشد ، كه بر هرشعبه‌اى از آن شيطانى باشد كه رو ترش كند در روى او و آب دهن افكند در صورت او . « 1 » دوم [ بسته بودن دست بعضى از مردم به گردنشان در قيامت ] شيخ كلينى از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده كه : خداوند تبارك و تعالى برانگيزاند روز قيامت مردمانى را از قبرهايشان كه بسته باشد دستهايشان به گردنهايشان به حدّى كه قدرت نداشته باشند كه بگيرند به دستهايشان به اندازهء يك سر انگشت ، با ايشان ملائكه باشند كه سرزنش كنند ايشان را سرزنش سختى ، بگويند : « اين اشخاص كسانى هستند كه منع كردند خير كمى از خير بسيار را ؛ اينها اشخاصى هستند كه حق‌ّتعالى به ايشان عطا داده پس منع كردند ايشان حقّ خدا را كه در اموالشان بود . » « 2 » سوّم [ وضعيت نمّام در قيامت ] شيخ صدوق روايت كرده از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در حديث طولانى كه : « هركه نمّامى و سخن‌چينى كند ما بين دو نفر ، مسلّط كند حق‌تعالى بر او در قبرش آتشى كه بسوزاند او را تا روز قيامت ؛ پس چون از قبر خود بيرون آيد مسلّط فرمايد حق‌تعالى بر او مار سياه بزرگى كه گوشت او را به دندان بكند تا داخل جهنّم شود . « 3 » چهارم [ نگاه به نامحرم ] و نيز از آن حضرت روايت كرده كه : هركه پر كند چشم خود را از نگاه كردن به زن نامحرم ، حق‌تعالى محشور فرمايد او را روز قيامت در حالى كه ميخ‌دوز كرده باشند او

--> ( 1 ) - بحار ج 7 ص 211 ب 8 ح 106 . ( 2 ) - بحار ج 7 ص 197 ب 8 ح 67 ، از فروغ كافى 1 / 142 - 143 . ( 3 ) - بحار 7 / 214 .